Heerenveen, back to basic
Heerenveen gaat voor Ron Jans. De komende twee seizoenen weet de zwalkende Frieze ploeg zich verzekerd van zijn diensten. Deze keuze zal niet bij iedereen in Groningen even goed vallen, maar enig relativeringsvermogen is wel op zijn plaats. Geruime tijd was hij namelijk verbonden aan die andere club uit het noorden en dat ligt gevoelig. Men dient zich te realiseren, dat aan alle goede dingen een eind komt. Het is mooi geweest, vond Jans.
Wie had 8 seizoenen geleden gedacht, dat de aanstelling van de toenmalige assistent-trainer van FC Emmen zou leiden tot zo'n duurzame verbintenis? Niemand. Bovendien: het huwelijk is voorbij, maar de liefde niet over. Daarom zou het volstrekt belachelijk zijn als Jans vijandig wordt benaderd door de FC Groningen aanhang tijdens de thuiswedstrijd tegen Feyenoord.
Deze "onvoorwaardelijke liefde" tussen club en trainer zegt iets over Ron Jans, maar ook over FC Groningen. Bij FC Groningen heeft men een nuchtere kijk op het voetbalbedrijf en doen ze geen rare dingen. Men raakt niet in paniek bij een reeks mindere wedstrijden, alsof men weet, dat ontslag van een trainer zelden tot betere resultaten leidt.
Heerenveen en Jans; gaat dat werken? Aan Jans zal het niet liggen. Hij heeft al aangegeven zijn woonplaats Schipborg te willen inruilen voor een stulpje nabij Heerenveen. Welke trainer doet nog zo iets? Wie verbindt zich hypothecair aan zijn club, wetende dat de gemiddelde houdbaarheidsdatum van een trainer binnen 2 jaar verstrijkt?
Met de aanstelling van Jans lijkt Heerenveen een statement te maken. Althans men lijkt weer terug te willen keren naar de tijd, dat het in het Abe Lenstra Stadion net zo rustig was als in de Euroborg, oftewel terug naar het tijdperk Van der Velde/De Haan. Ook hoofdtrainer Foppe de Haan was onder voorzitterschap van Riemer van der Velde namelijk langdurig verbonden aan "zijn" Heerenveen. In deze periode transformeerde de ploeg gestaag van een onbeduidend provincieclubje naar een stabiele subtopper. Het Frieze Haagje werd ingeruild voor een ware voetbaltempel vernoemd naar de meest legendarische Frieze voetballer aller tijden. De commerciële club van Heerenveen werd de grootste van heel Nederland en een gedegen transferbeleid leidde tot financiële en sportieve successen. Verantwoorde aankopen en een goede scouting vormden de basis voor de sportieve resultaten. In de Frieze luwte konden Ruud van Nistelrooij en Klaas Jan Huntelaar uitgroeien tot (inter)nationale toppers. Voor weinig gehaald en voor veel verkocht. Ook Alfonso Alves en Miralem Sulejmani passen in dit rijtje. Allemaal het gevolg van het maken van de juiste keuzes. Het ging Heerenveen voor de wind. "Everybody loved Heerenveen" en zelfs de wanstaltige gewoonte het Friese volkslied bij aanvang van iedere wedstrijd ten gehore te brengen nam men voor lief.
Riemer leek Koning Midas en menig naïeveling geloofde daadwerkelijk, dat Riemer en Annie na iedere vakantie terugkeerden met een volle camper bulkend van talent. De realiteit was natuurlijk en stuk weerbarstiger, maar het technisch beleid klonk als een klok.
Toen Foppe de Haan in dienst trad van de bond leek Gert-Jan Verbeek de logische opvolger. Gert-Jan is namelijk een kloon van Foppe, niet qua uiterlijk, wel qua verbale manifestatie. Met dien verstande, dat Foppe authentiek is. Een aantal seizoenen later gaf ook Riemer de pijp aan Maarten; nogmaals aan alle goeds komt een eind, dat is onvermijdelijk. Vergelijk WKE en Hinke.
Een causaal verband tussen het vertrek van Van der Velde en de mindere prestaties van Heerenveen is niet wetenschappelijk te onderbouwen, maar feit is wel, dat Heerenveen haar identiteit verloor. Het leek wel of Yme Boersma zijn voorganger wilde overtreffen. Heerenveen zou en moest aansluiting vinden met de nationale top twee. Uit alle windstreken werden spelers gehaald, hetgeen moest leiden tot sportieve en financiële winst. Succes verzekerd. Maar met aankopen, hoe zorgvuldige gescout ook, kan het beide kanten op. Ze slagen of mislukken. Ook een dosis geluk speelt hierbij een rol. Er is geen garantie en per wedstrijd kunnen maar 11 spelen. Wat moet een club dan in godsnaam met 50 contractspelers?
Naast deze niet te stillen honger maakte "mogen" plaats voor "moeten", dat is feitelijk het wezenlijke verschil tussen een topclub en een suptopper. Gert-Jan Verbeek maakte plaats voor de internationaal hoog aangeschreven Trond Sollied, een naam die aansloot bij de ambitie van de club. Sollied stond garant voor het pakken van prijzen. De samenwerking verliep niet vlekkeloos, ondanks de prijs die wel degelijk werd gepakt. Of het nu gelegen heeft aan verschil van mening over beleid (zo wilde hij de selectie nog verder versterken en wees het Heerenveen bestuur op de noodzaak ene Bryan Ruiz aan te trekken), een vermeend drankprobleem (willen de geruchten), of een combinatie van factoren, Trond moest weg. Het betekende het tweede ontslag in korte tijd, zo on-Heerenveens!
Ook hoofd opleidingen Jan de Jonge kreeg Heerenveen niet meer aan de praat. Volgens De Jonge maakte het elftal wekelijks grote sprongen, maar de plek op de ranglijst kon het dramatische seizoen niet verbloemen. Overdrijven is ook een vak, maar twee bevliegingen van Paulo Henrique tegen Willem II voorkwamen dat de ploeg veroordeeld was tot degradatievoetbal. Zo kan het gaan.
Waar ging het mis? Zijn de mindere prestaties te wijten aan een minder seizoen, waar ieder team wel eens tegen aan loopt? Was het vertrek van Pranjic niet goed opgevangen? Kom op, het was juist een Heerenveense huisstijl geworden te anticiperen op het vertrek van ogenschijnlijk onmisbare spelers. Heerenveen zou met de kwaliteit van de spelersgroep ook tijdens een minder seizoen in de subtop moeten eindigen. De begroting ligt namelijk vele malen hoger dan bij FC Groningen, Vitesse of Heracles. Neen, het ging mis, toen de Friezen krampachtig probeerden zich definitief te nestelen in de nationale top. Met als ultieme doel de titel. Het ging mis toen nuchterheid en stabiliteit plaatsmaakten voor opportunisme en grenzeloze ambitie. Heerenveen had Heerenveen moeten blijven; een provincieclub, waar noordelijke nuchterheid heerst.
Met de aanstelling van Ron Jans lijkt Heerenveen zich dit te realiseren en lijkt de club terug te willen keren naar het tijdperk Van der Velde/De Haan. De keuze voor Jans kon wel eens geweldig uitpakken en de relatie tussen Jans en Heerenveen kon wel eens net zo duurzaam blijken als die tussen FC Groningen en Jans, of Heerenveen en De Haan.
Kampioenschappen worden behaald op het veld, de voorbereidingen worden getroffen in de bestuurskamer. Het is geen toeval dat FC Groningen, FC Twente en Heracles het uitstekend doen. Dat is met name te wijten aan het goede werk van Nijland, Munsterman en Smid. Als de hierboven geschetste veronderstelling juist is kon de provincieclub Heerenveen nog wel eens alsnog de gewenste sprong maken en klinkt het "Frysk bloed tsjoch op! wol nou ris brûze en siede. En bounzje troch ús ieren om" ooit een keer niet alleen voor de wedstrijd.
Volg live de Eredivisie.
Krijg € 50,- om te wedden.
