Gio

Nog maar even en het WK begint en Bert van Marwijk moet kleur bekennen. Spelers stellen zichzelf op is een van vele voetbalwaarheden. Dit neemt niet weg, dat onze bondscoach en hij alleen verantwoordelijk is voor de selectie van zijn spelers. Anders dan zijn voorganger voert Van Marwijk een consistent selectiebeleid, waar weinig tot geen plaats is voor verrassingen. Glenn Loovens was tot dusver de meest verrassende international, maar achteraf kon iedereen zich vinden in de motivatie deze robuuste verdediger, die wekelijks de degens kruist met spitsen van Dunfermline Athletic en Hearts of Midlothian, uit te proberen.

Een eerste blik op de mogelijke short list van de bondscoach kan tot de conclusie leiden, dat "we" nauwelijks onder doen voor favoriete landen als Spanje, Brazilie, Argentinië en Engeland. Want welk land kan beschikken over meerdere spelers, die het verschil kunnen maken c.q. beslissend kunnen zijn? Welk land kan heeft de keuze uit Robben, Van Persie, Sneijder, Van der Vaart en Afellay? En toch verwacht ik geen succesvol eindtoernooi voor Oranje.

Waarom? Dit pessimisme heeft niets te maken met de aanwezigheid van de minst populaire oranjeklant van dit moment. Wesley Sneijder heeft een ernstig imagoprobleem, omdat hij de uitstraling heeft van een wanstaltig, verwend en over de pony getild etterbakje. Met zijn gedrag binnen en buiten de velden is hij een wandelende tijdbom met kort lontje en werd zijn ego niet gedragen door twee geniale benen, dan zou Van Marwijk hem al lang uit de selectie hebben gekieperd.

Het heeft ook niet te maken met onze keepers, die nu eenmaal niet de kwaliteiten hebben van hun voorganger. Stekelenburg en Vorm zijn in beginsel prima keepers maar zullen niet belanden bij een Europese topclub, omdat beiden nu eenmaal een tandje minder zijn dan Van der Sar.

Ook "onze" twee beoogde doelpuntenmakers, de een anderhalf jaar uit de running; de ander voornamelijk de Milanese bank warm houdend, zijn ook niet de reden voor een teleurstellend toernooi. Ruud en Klaas-Jan zullen topfit in Zuid Afrika verschijnen en zijn het kunstje om doelpunten te maken echt niet verleerd. Marco van Basten was in 1988 net teruggekeerd van een zware blessure, had geen heel seizoen in de benen, maar werd met verve de Speler van het Toernooi, dus waar hebben we het over. Al deze zaken zijn te managen.

Waarom dan deze verwachting? Oranjes grootste manco zit hem in Giovanni van Bronckhorst ("Gio"). Gio is de onbetwiste linksachter van Oranje. Als "onze" captain is hij de veldmaarschalk en het verlengstuk van de coach, met wie hij dan ook intensief samenwerkte bij Feyenoord. Hij heeft zijn status tevens te danken aan een imposante carriere die hem leidde langs de velden van Glasgow Rangers, Arsenal en Barcelona. Gio vult al jaren de vacature linksachter bij Oranje in en eigenlijk, "omdat wij niet beter hebben"(ik citeer Johan Derksen). Deze positie is historisch gezien wel vaker Oranjes zorgenkindje geweest. Iedere bondscoach van Oranje vindt, dat een linksachter een linkerpoot moet hebben. Is dat wel zo? In Italie speelt de stijf rechtse Zambrotta probleemloos op links en Philip Lahm doet bij de Duitsers hetzelfde. In 1988 was Adri van Tiggelen ook een rechtspoot op links en deed dat heel verdienstelijk. Sinds Van Gaal tijdens de eerste kwalificatie wedstrijd voor het WK 2002 in Korea/Japan tegen Portugal echter Michael Reiziger met fatale gevolgen op links zette, is het "not done" om een rechtsbenige speler linksback te zetten. Linksbuiten Robben en rechtsbuiten Kuijt wisselen met regelmaat van flank, net zoals Dszudszak en Lazovic dat doen bij PSV, maar waag het niet om een "reizigertje" te maken. Reiziger was debet aan een tegengoal, maar lag dat aan zijn rechterpoot? Of aan het feit dat Reiziger gewoon een einde carriere speler was? Ik denk het laatste. Volgens mij werd  Reiziger in de bewuste wedstrijd zelfs binnendoor gepasseerd... niet over zijn chocoladebeen dus.

Michael Reiziger was wat de Engelsen een "has been" noemen. Hij had zijn beste tijd gehad, het was over. Net zoals het bij Gio over is. Hij laat namelijk wekelijs zien de grootste moeite te hebben met tegenstanders als Derk Boerrigter, Koen van de Laak en Willie Overtoom en naar verluidt doet Paul le Guen een ultieme poging om Ruben Schaken te naturaliseren tot Kameroener, omdat deze speler Gio zelf twee wedstrijden degradeerde tot een stuntelende debutant. Giovanni van Bronckhorst stelt zichzelf al jaren niet meer op. En toch is hij onomstreden. Nu zal een linksachter ons geen kampioen maken. Daar zijn anderen voor. Hij kan je echter wel de kop kosten. Ik ben bang dat Bert van Marwijk met de keuze voor Gio dezelfde fout maakt als Dick Advocaat tijdens het WK 1994 maakte met Jan Wouters. Uit respect voor diens carriere durfde de kleine generaal de middenvelder Wouters, op wie toch al behoorlijk de sleet zat, niet te passeren. Zijn concurrent Wim Jonk had zich met doelpunten tegen Saoedi-Arabië en Ierland stevig in de basis gevoetbald, waardoor Wouters in de kwartfinale naar de rechtsback positie verkaste. Het is geen toeval dat de eerste twee Braziliaanse treffers over Oranjes rechterkant werden ingeleid, terwijl Danny Blind zich zat te verbijten op de bank! Ik heb er ook niet zoveel mee, die middenvelders die achterin belanden. Liever een verdediger, die kan meevoetballen op back, dan een middenvelder die niet kan verdedigen. Gio is ook zo'n gemaakte linksback. Hij kan nog leuk meeballen op zijn oude dag, zie zijn wonderschone treffer tegen PSV. Op het allerhoogste podium zullen het gemis aan specifiek verdedigende kwaliteiten en de sleet hem op gaan breken. Gio wordt de Wouters van deze eindronde. Ik snap heel goed dat hij een hele fijne jongen is in de groep en met zijn ervaring van grote waarde kan zijn voor het groepsproces. Neem hem desnoods mee als assistent, maar laat hem op het WK niet ploeteren tegen echte sterren als Messi, Kaka, Ribery, Iniesta. Dat is andere koek dan Ruben Schaken.

Dat de KNVB bekerfinale zijn laatste wedstrijd moge zijn.

Dat Feyenoord deze wedstrijd moge winnen van Ajax.

Dat hij met het winnen en omhooghouden van de KNVB beker in een bomvolle Kuip afscheid moge nemen van het professionele voetbal. Veel mooier dan roemloos ten onder gaan in de achtste finale van een WK. Laat dit gebeuren. Uit respect voor de carriere van Gio en in het belang van het Nederlandse voetbal.